Mei is alweer de revue gepasseerd! Een maand waarin ik gelukkig weer heel regelmatig de loopschoenen heb aangetrokken.

April sloten we natuurlijk in stijl af met de Antwerp 10 Miles. Verrassend genoeg was ik daar redelijk snel van hersteld, dus de knop kon vlot weer om. Tijd om een nieuw doel te stellen en een vers trainingsschema te laten opmaken! Het vizier staat nu volledig op de halve marathon van Eindhoven.

“Dat is pas in oktober,” hoor ik jullie nu denken. “Begin je daar niet veel te vroeg aan?”

Nee, eigenlijk niet. De bedoeling is juist om in mei en juni in alle rust mijn basis verder uit te bouwen, met de hoop dat mijn tempo stiekem ook wat de hoogte in gaat.

En dat leek begin deze maand nog aardig te lukken ook! De snelheden gingen zowaar iets omhoog. Geen wereldschokkende verschillen – we blijven natuurlijk wel trouw aan de slow runner filosofie – maar de stijgende lijn was er absoluut. Totdat daar plotseling die hittegolf zijn intrede deed. Pfoe, dat was even aanpassen! En ja hoor, daar ging mijn tempo weer de verkeerde kant uit.

Was dat erg? Eigenlijk niet. Gevoelsmatig liep ik nog steeds lekker en met hetzelfde gemak. Trainen gaat nu eenmaal nooit in een perfecte, strakke lijn omhoog; het golft, en daar horen de mindere (of in dit geval: warmere) momenten gewoon bij. Ik moet ook eerlijk toegeven dat ik allang blij was dat ik tegen het einde van de maand, dwars door die hitte, nog redelijk goed kon blijven doorlopen. Wel moest ik voor die loopjes een paar keer solo op pad. Mijn man hobbelt normaal gesproken heel graag naast me mee, maar zoals jullie weten heeft hij diabetes en die durft bij dit soort temperaturen wel eens flink ‘lastig’ te doen. Veiligheid voorop!

Het enige wat echt een flinke domper blijft, is mijn gewicht. Ik let 80% van de tijd echt netjes op mijn voeding, maar dan zijn er helaas nog steeds van die momenten waarop ik keihard terugval in emotionele vreetbuien. Daarna herpak ik me weer strak, en vul ik zelfs braaf mijn voedingsdagboek in. Desondanks heb ik het gevoel dat er geen gram afgaat. De weegschaal bezorgt me ondertussen de bibbers; ik durf er simpelweg niet eens meer op te gaan staan.

Maar we geven niet op. Lopen is voor mij meer dan alleen een getal op de weegschaal. Find your inner diva, go running! Op naar juni.