🏃♀️ Help… het is al donker! Hardlopen in het donker
De herfst is prachtig, maar die kortere dagen zijn een feit. Voor mij, en vast voor vele anderen, betekent dit maar één ding: ’s avonds in het donker hardlopen. Elke keer weer diezelfde gedachte: tijd om me te verkleden als een wandelende kerstboom!
Lopen in het donker roept vaak gemengde gevoelens op. Het is soms lastig, maar het heeft ook zijn charme. Hier deel ik mijn ervaringen, tips, en het gekke effect dat duisternis op je training heeft.
🌟 Zien en gezien worden
Dit is de allerbelangrijkste regel: zien en gezien worden. Het gaat er niet alleen om dat jij de weg ziet, maar vooral dat medeweggebruikers jou op tijd opmerken.
- Vertrouw niet op straatverlichting: Hoe verlicht de straat ook lijkt, er zijn altijd donkere plekken. Juist buiten een lichtcirkel val je compleet weg.
- Reflectie is essentieel: Zorg voor reflecterende stroken op je kledij, schoenen, of accessoires.
- Doe dat stomme lichtje aan! Een klein looplichtje of een hoofdlamp is geen overbodige luxe. Je bent niet alleen veiliger voor jezelf, maar je medeweggebruikers zullen je dankbaar zijn.
Ik loop dan wel als een halve kerstboom, maar ik heb hier mijn redenen voor. Te vaak kom ik onverlichte lopers en fietsers tegen. Dat is vervelend, zeker als je zelf met de auto rijdt. Zichtbaarheid is mijn hoogste prioriteit tijdens de donkere maanden.
🧠 Het donkere bedrog
Dit is het gekke deel van trainen in het donker. De duisternis houdt je voor de gek!
Er is zelfs onderzoek naar gedaan (straf, hè!):
- Hardlopers kunnen hun gelopen afstand redelijk goed inschatten.
- De ervaren inspanning daarentegen, lijkt in het donker zwaarder dan de werkelijkheid.
Dit komt doordat de omgeving in het donker sneller lijkt te passeren. Daardoor voelt de inspanning zwaarder dan ze écht is.
De avonden dat ik in het donker train, voelen altijd veel zwaarder aan. Maar als ik nadien mijn grafieken bekijk, heb ik vaak lichter getraind dan ik dacht. Dezelfde training overdag zou veel makkelijker aanvoelen.
Mijn tip: Stel je sporthorloge in met de juiste hartslag- of tempozones. Ga je te traag of te snel, dan geeft hij een alarm. Zo kan ik trainen met de juiste inspanning zonder constant op mijn horloge te moeten kijken (ik ben een kluns, op mijn horloge kijken én kijken waar ik loop, is vragen om ongelukken).
📍 Veilig de weg op
Als het licht is, maakt de ondergrond me niet uit. Maar in het donker ben ik een pak voorzichtiger (zeker met mijn enkel!).
- Kies je route slim: Ik zoek altijd redelijk goede wegen uit. Geen onverlichte, onverharde paden. Het risico om te struikelen of mijn voet om te slaan is me te groot.
- Voetpaden: ik woon in het stadscentrum, dus loop ik meestal in rustige, verlichte straten en wijken. Maar ook hier: let op oneffen voetpaden!
- Links van de weg (zonder voetpad): Loop je buiten het centrum of op straten zonder voetpad, loop dan altijd links van de weg. Zo zie je het verkeer aankomen. Belangrijk: kijk niet direct in koplampen, want je bent even verblind en je ogen moeten weer wennen.
🧘♀️ De Motivatie-dip trotseren
Ik geef toe: soms is het moeilijk om ’s avonds in het donker nog de deur uit te gaan. Wetenschappelijk bewezen of niet, maar ik merk dat ik sneller moe ben als het vroeg donker wordt.
Na een hele dag werken, is het een serieuze drempel: thuiskomen, lekker warm… en daar staan die loopschoenen, pfff… Zou ik toch maar eens overslaan?
- Af en toe geef ik eraan toe, maar meestal krijg ik mezelf overtuigd.
- Achteraf ben ik ALTIJD blij dat ik ben gegaan.
De charme van de nacht
Ondanks de drempel vind ik het ook wel heerlijk om in het donker te lopen. Het is rustig, en binnenkort is het extra gezellig met al die kerstverlichting.
Het geeft ook een goed gevoel om al die televisies aan te zien en te weten: jij bent aan het sporten. Even dat licht superieure gevoel, zo van “ik ben goed bezig”, doet veel voor je zelfbeeld. (Gevoel of niet, het is een overwinning!).
Blijf jij hardlopen in het donker en hoe overleef jij het? Ik hoor graag jullie ervaringen!
Liefs, Linda
