Mei is weeral voorbij. De maand waar mijn eerste tussendoel viel en een maand waarin er al veel gepuft werd. Waarin niet zo veel trainingen waren maar toch een mooi aantal kilometers gehaald.

De maand startte al goed: mijn trainingsschema een beetje foutief gelezen (of gehoopt dat er iets anders stond). Dit gaf mijn schema aan: D1-D2 85 min: eerste uur in D1, daarna 25 min in D2. Drie keer raden wat ik ervan gemaakt heb? Jep, eerst 85 min en dan pas 25 min. Dus heb ik in totaal 1u50 gelopen. Nu ja, ondanks het verkeerd lezen had ik er een mooie toer op. Die verbazend vlot ging. Was dat een belofte voor de rest van de maand?

De fout van het verkeerd interpreteren van het schema, heb ik gelukkig niet meer gemaakt.

klein wedstrijdje tussen ….

Er is een kleine wedstrijd geweest deze maand met welke training ik het hatelijkst vond. De sprintjes bergop of degenen met de AEV trainingen. Op alletwee heb ik ver*d veel gevloekt. Toch vermoed ik dat die AEV trainingen winnen.

…en een belangrijke les.

Ook een belangrijke les die ik geleerd heb tijdens mijn AEV trainingen: vertrouw niet op de pace van je horloge in afgelegen gebied. Omdat ik tijdens mijn versnellingen het liefst doorloop zonder oponthoud van lichten, oversteken…, doe ik deze trainingen in het vennengebied (ongeveer een kilometer van mijn deur ideaal toch). Enkel af en toe valt mijn gps daar weg. Niet echt handig.

Waar het fout liep…

Af en toe begon ik hier en daar wat af te wijken van mijn schema. Die trend was er vorig maand al een beetje ingeslopen, maar nog niet echt danig van invloed. Enkel deze maand liep ik regelmatig met iemand anders mee. De bedoeling was wel me te houden aan het schema, enkel lukte dat tijdens deze loopjes niet goed en liep ik dikwijls sneller dan mijn trainingszone aangaf. Niet zo een goede trend.

Dit begon ik af en toe wel te merken: wat last van mijn bovenbeen, wat zwaardere benen. Gevolg het liep niet altijd meer zo lekker. Toch zat ik toen nog in een ontkenningsfase (het besef kwam later pas…).

Met een vervelend gevolg

Er stond nog een kleine ‘test’loopje gepland voor mijn echte tussendoel: Moved to help trail in Merksplas. Toen is er langzaam iets in mijn kopje gekropen. Warm, het liep niet goed…ik kon toch veel meer? Vroeger maakte ik me niet druk dat het minder ging en ik trager was.

Echter nu begin ik door te krijgen dat er nog veel meer in me zit dan ik vermoed had. Ik leefde in de veronderstelling dat ik nooit een betere loper kon worden dan ik was. Totdat ik begon te trainen volgens het schema van Pieter. Hè, ik kan toch meer. Ergens is dit naar de verkeerde kant doorgeslagen. Hopelijk kreeg ik mijn kopje terug goed om mijn eerste tussendoel goed te kunnen lopen.

Daar was ie dan, mijn tussendoel, waarvoor ik zo getraind had: de 10 miles van Malle. Natuurlijk zat het weer weer niet mee: warm, heel warm met onweer op komst. Het koppeke…tja, dat begon weer lastig te doen. Gevolg is dat de 10 miles een mentaal gevecht waren. De prestatie op zich was echt niet zo slecht, maar mentaal zat het helemaal fout.

Een kleine bezinning

Tijd om me te bezinnen, want na deze tussendoel gaat het richting de marathon van Berlijn. Daar wil ik echt fit aan de start (en liefst ook aan de finish) verschijnen. Na wijs beraad heb ik besloten om me volledig te laten begeleiden door Pieter van Toptimum Sport. Zodat er op tijd aan de bel getrokken kan worden als ik weer fout bezig ben. (voor meer hierover: waarom ik gekozen voor een trainer )

Na de 10 miles van Malle stonden er twee rustweken gepland. Twee weken met alternatieve sporten en vooral: wanneer tijd en zin, je moet er plezier in hebben. Er mocht natuurlijk ook gelopen worden, de eerste week 1x en de tweede week 2x.

Maar de eerste week heb ik niet gelopen. Ik moest het echt allemaal wat laten bezinken. De tweede week heb ik wel de hardloopschoenen aangedaan. De zin begon echt terug te komen. De beentjes waren de eerste loop nog wat onwennig, echter de tweede loop ging weeral vlotjes.

De rustweken hebben me echt deugd gedaan, ook de beslissing om me volledig te laten begeleiden heeft voor rust gezorgd. Nu zie ik het echt terug zitten en kan ik vol goede moed aan de volgende maand beginnen.

Liefs Linda

ps: de aantal kilometers in deze maand waren ondanks alles 112,4…juist hetzelfde als vorig maand.