Afgelopen zondag was ik aanwezig bij Sunday, runday een organisatie van Lien (Fit met Lien) en Peter (Peter’s blog). Een dag die in het teken staat van hardlopen en zoveel meer. Met verschillende workschop: voeding, ademhaling, mentale training, stabiliteitstraining….Een zondag om niet snel te vergeten.

Zondagochtend opstaan..en niet gaan hardlopen, het deed toch eventjes raar. Vlug onze kleren aangetrokken en op weg naar Overijse. Aangekomen merkten we dat we natuurlijk wel weer bij de eersten waren. Toen we onze snoet binnen lieten zien, werden direct hartelijk verwelkomd. Eindelijk zag ik Peter en Lien eens live.  Langzaam stroomden de andere hardlopers binnen. Daar stond ons een uitgebreid ontbijtbuffet te wachten. Terwijl we zaten te ontbijten begon het te sneeuwen met sneeuwvlokken die langzaam dikker en dikker werden. Gelukkig waren we er al.

ons ontbijt

Voorstellen

Na het  ontbijt volgende er een welkomstwoord en, o gruwel, een rondje voorstellen. Aan dit heb ik altijd al een hekel gehad. Het bracht me direct terug naar de klas. Zo zenuwachtig dat ik was, daardoor was ik helemaal vergeten te vertellen over mijn blog. Voor een groep spreken, zo zonder voorbereiding, nee het is mijn ding niet. Het voorstelrondje leverde wel een goed beeld op van de groep: beginners, ultralopers, marathonners… Zelfs een aantal bloggers ,whoohoo, zoals Sandra van My thoughts are like butterflies , Bart van Speelse Bever  en Anneke van Mrs.Curly (als ik iemand vergeten ben, geef gerust een gilletje)

Food2Run

Zo waren we toegekomen aan eerste workshop. Deze werd gegeven door Renata ( Food2run). Ik kende haar boek al en ben al een  heel tijdje fan hiervan.  Ze haalde nog wat belangrijke lessen aan die nog altijd voor misverstanden zorgen. Zoals calorieën tellen, zo passé. Dit is bijna niet te doen, daardoor ook niet nuttig. Of dit:  het is niet omdat je hardloopt, dat je afvalt en gezonder word. Toch bestaat deze gedachten onder veel mensen.

you cannot outrun a bad diet

Ook haalde zij nog eens het belang van koolhydraten voor sporters aan. Daarnaast moeten we kleurrijk eten en peulvruchten toevoegen. Dit doe ik al, dus ik ben op goede weg. Haar laatste raad, daar kan ik me helemaal in vinden: eet om te hardlopen niet voor je gewicht.

Breathe and Connect

Daarna was het de beurt aan Dirk en Philippe van Breathe and Connect. Zij gaven ons een workshop over de neusademhaling en beetje loopscholing.  Dit werd buiten gegeven…in de sneeuw. Wat ging dit geven met mijn astma, daar was ik wel nieuwsgierig naar. Het tempo dat er gelopen werd, was me toch ietsje te hoog in deze koude. ik voelde mijn longen langzaam dichtknijpen.

Na wat halten met oefeningen kwamen we aan mijn gevreesde les over neusademhaling. Dit druist in tegen alles wat ik geleerd heb van kinds af met mijn astma. Daarbij adem ik, vooral ik de winter meestal door mijn mond (al van kinds af, nooit afgeleerd gekregen). In die koude uitademen door mijn neus voelt een beetje als volgt: neem een fles water (voor meer dan de helft gevuld), steek er een fijn rietje in. Probeer nu belletjes te blazen…lastig he. Uitademen door mijn mond voelt met een breder rietje aan. Nog altijd lastig maar doenbaar. Iets wat veel mensen vergeten is dat astma problemen geeft met uitademen. Dus die CO2 bij ons houden, is echt geen probleem …ze kwijt geraken, dat is een andere zaak.

Ik vond het heel interessant en heb toch wat tips opstoken. Echter zijn theorie over neusademhaling, daar ben ik wat sceptisch over, eerlijk gezegd. Misschien omdat ik gevormd ben door de ‘oude’ scholing in verband met ademhalen. Voorlopig laat ik die neusademhaling gewoon aan me voorbij gaan.

hardlopen en pauze

Een dagje met hardlopers kan niet voorbij gaan zonder een rondje te hardlopen natuurlijk. Er was keuze uit 6km of 12km. Spijtig heb ik dit aan me voorbij moeten laten gaan. Mijn longen deden echt pijn, die koude en dat klimmen en dalen was me toch ietsje teveel. Daarbij moet ik ook bekennen dat ik tijdens de workshop van Dirk al eens geschoven was. Hierbij heb ik weer een rare beweging gedaan met mijn slechte enkel. Dus de schrik om uit te schuiven en nog meer last te krijgen van mijn enkel.

Dus bleef ik lekker warm binnen en hield ik toezicht hoe Lien al haar lekkers uitpakte. Dit was ook weer heel uitgebreid en heel lekker. Langzaam kwamen de hardlopers terug binnen druppelen, koud en uitgehongerd.

Runcoach.be

Nadat ons buik rond gegeten hadden,  was het de beurt aan Dominiek van Runcoach.be. Hij leerde ons over de mentale kracht en het belang van bewegen. We zijn nu eenmaal gebouwd om te bewegen. Daarnaast heeft hij ons ook geleerd dat we stress niet altijd als negatief moeten zien. Als we stress leren aanvaarden en gebruiken, hebben we er minder nadeel van. Daarbij kunnen we gebeurtenissen in ons leven beter verwerken door te bewegen.

Daarbij heeft hij ons nog eens gewezen op de self fulfilling prophecy: een foute definitie van de situatie die gedrag oproept waardoor de foute definitie waar wordt .  Dus je denkt iets wat niet klopt, maar door jouw gedachten en gedrag wordt dat wat niet klopte realiteit. Hiervan bewust worden is belangrijk. Zorg voor de juiste ingesteldheid.

Lopen als metafoor van het leven, dit haalde hij ook aan. Hier werd ik direct teruggevoerd in mijn gedachten naar Eindhoven (Marathon Eindhoven 2017). Ja ik kan hem wel volgen.

Dieter

Daarna was het de beurt aan Dieter (dieterdebie.com) met zijn gevreesde sessie over core-stabiliteit. Echt een inspirerende sessie. Het grappige was dat hij veel vertelde wat ik ook altijd zeg. Zo vertelde hij dat crunches verleden tijd zijn, dat hardlopers meer aandacht moeten besteden aan hamstrings en billen, de heupbuigers moeten meer gerekt worden. En dan het planken he, in alle mogelijk varaties, dit is echt een superoefening.

Zijn tips voor de opwarming: beenzwaai, lunges…dus vooral dynamische, die doe ik al een tijdje. Ik ben goed bezig, jippie. Daarnaast heeft hij ook een goede tip gegeven. Tijdens het planken krijg ik altijd snel last van mijn polsen en mijn rechterhand (stomme dupuytren). Gewoon naar de Decathlon stappen en zo van die handvatjes halen. Zo simpel, dat ik daar nog niet aan gedacht heb.

Einde

De dag liep langzaam op zijn einde. Natuurlijk moest er nog een groepsfoto genomen worden…nu ja 1, verschillende. Dat is het nadeel van al die bloggers he. Met een heerlijk stukje cake konden we nog wat napraten. Toch heb ik dit snel moeten verlaten, want mijn paarden stonden op me te wachten.

Het was een leerrijke en toffe dag waarin ik leuke mensen heb leren kennen. Zeker voor herhaling vatbaar. Nogmaals een dikke proficiat aan Lien en Peter.

Liefs

Linda